مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا

دسته: علوم انسانی

فرمت فایل: doc

حجم فایل: 36 کیلوبایت

تعداد صفحات فایل: 63

  • دانلود پروژه
  • دانلود مقاله
  • دانلود تحقیق بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا
  • دانلود تحقیق
  • پروژه
  • جزوه
  • مقاله
  • دانلود جزوه
  • پژهش
  • تحقیق بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا
  • پروژه بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا
  • دانلود پژهش
  • مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا
  • تحقیق
  • مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا

[...دانلود خواهم کرد...]

موارد مشابه را حتما بررسی فرمایید:


  • دسته: علوم انسانی » سیاست دسته: علوم انسانی » سیاست فرمت فایل: pptx تعداد صفحات: 15 حجم فایل: 85 کیلوبایت پروژه آسیا اتحادیه مهندسی دانشگاهی فروش موضوع تحقیق شرق مقاله گزارش کشورهای اسلاید ارائه جنوب خرید دانشجویی جزوه…

  • مقاله ترجمه شده با عنوان تجدید نظر در طبقه بندی ببر های جنوب شرقی آسیا (ببرهای پانترا). [...دانلود خواهم کرد...] عنوان انگلیسی مقاله: Original investigation A taxonomic revision of the tigers (Panthera tigris) of Southeast Asia…

  • دسته: پژوهش ها فرمت فایل: doc حجم فایل: 32 کیلوبایت تعداد صفحات فایل: 63 مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا پایان نامه بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا…

مقاله بررسی سیاسی منطقه جنوب آسیا

مقدمه

از بعد دیرینه شناسی پیشینه منطقه گرایی به سالهای دهه 1960 و 1970 بر می گردد که توجه دانشمندان را به خود جلب کرد. اوج روی آوری به منطقه گرایی در دهه 1980 و به خصوص در زمینه اقتصادی می باشد که با فروپاشی شوروی این روند از سرعت بیشتری برخوردار گردیده و کشورها سعی در حل مشکلات و مسائل خود در چارچوب مناطق جغرافیایی می نمایند. از همین روی منطقه جنوب آسیا به عنوان یکی از مناطق مهمی که در چارچوب نظام بین الملل با توجه به ویژگیهای استراتژیکی و جمعیتی که دارد از اهمیت زیادی برخودار گردد.

در این پژوهش ما سعی در شناخت و بررسی ویژگیهای این منطقه خواهیم نمود و به لحاظ اهمیت دو کشور هند و پاکستان، این دو را مورد بررسی قرار می دهیم.

تحقیق حاضر از چهارفصل تشکیل گردیده است که در فصل اول به معرفی منطقه جنوب آسیا پرداخته می شود. در فصل دوم به معرفی کشور پاکستان پرداخته و ویژگیهای آن از نظر جغرافیای طبیعی، انسانی، سیاسی، اقتصادی، مورد بررسی قرار می گیرد، سپس سیاست و حکومت در پاکستان و روابط خارجی آن با جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی قرار می گیرد و به منازعات هند و پاکستان در انتهای این فصل پرداخته خواهد شد. در فصل سوم به معرفی کشور هندوستان پرداخته می شود و جغرافیای طبیعی، انسانی، سیاسی و اقتصادی آن مورد بررسی قرار می گیرد، سپس بحث سیاست و حکومت در هند، روند اتمی شدن هند و سیاست خارجی و روابط ایران و هند مورد بررسی قرار می گیرد. در فصل چهارم به مسئله همکاری در منطقه جنوب آسیا پرداخته می شود و عوامل واگرایی و همگرایی در اتحادیه همکاری های جنوب آسیا (سارک) مورد بررسی قرار می گیرد و سپس به بحث جنوب آسیا و نظام بین الملل پرداخته می شود و روابط این منطقه با چین، روسیه و آمریکا مورد بررسی قرار می گیرد.

فصل اول: معرفی منطقه جنوب آسیا

منطقه جنوب آسیا شامل کشورهای پاکستان، هند، بنگلادش، سریلانکا، نپال، بوتان و مالدیو است. خرده سیستم جنوب آسیا نزدیک به 3/3 درصد خشکی های جهان را به همراه دارد. در میان کشورهای جنوب آسیا بوتان و نپال محصور در خشکی و سریلانکا و مالدیو جزیره هستند. مهمترین منابع طبیعی منطقه رودخانه های پرآب آن می باشد که به کشاورزی منطقه کمک فراوانی می کند ولی عدم استفاده صحیح از آنها و سیلهای فراوان در طول سال موجب شده که این منبع طبیعی خسارتهایی را همراه داشته باشد. (1) از جمله منابع مهم درآمد ارزی منطقه منابع ماهیگیری و نیز محصولات کشاورزی بخصوص چای و برنج است. به دلیل جمعیت زیاد منطقه جنوب آسیا نیروی انسانی نیز یکی از منابع اصلی درآمد ارزی برای این کشورها است.

مساحت و جمعیت کشورهای منطقه عبارتند از: پاکستان 943/803 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 000/000/150 نفر هند، با 263/287/3 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 000/000/100/1 نفر، بنگلادش با 998/143 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 000/000/120 نفر، نپال 800/140 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 000/000/23، بوتان 620/46 کیلومتر و 000/000/2 نفر جمعیت، سریلانکا با 610/65 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 000/000/18 نفر و بالاخره مالدیو 298 کیلومربع و جمعیتی در حدود 000/330 نفر، که مساحت جنوب آسیا تقریباً 532/488/4 کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر 000/000/500/1 نفر است.

جنوب آسیا از حیث نژادی دو نژاد سفید پوست و سیاه پوست را در بر می گیرد. نژاد سفید پوست به دو دسته اسلاوها و آریایی ها تقسیم می شود. مردم جنوب آسیا از نژاد آریایی ها هستند. نژاد سیاه پوست که به آنها دراویدی می گویند به نسبت دو نژاد سفید پوست و زرد پوست کمتر هستند و تنها در جزیره سیلان و جنوب هند زندگی می کنند. (2)

از کشور های منطقه گاهی تحت عنوان بازیگران جهان سوم یاد می کنند و گاه از دو قدرت هسته ای هند و پاکستان به عنوان دو قدرت ژمونیک منطقه که دیگر بازیگران تحت الشعاع سیاستهای آنها می باشند نام برده می شود. فضای حاکم بر محیط منطقه بگونه ای است که کشورهای منطقه از بی ثباتی و ناامنی حاصل از گسترش تروریسم و تسلیحات واهمه دارند چرا که هزینه های زیادی را به جهت فضای جنگ سرد صرف امور دفاعی کردند که خود این امر گسترش دهنده هرچه بیشتر فقر و نداری در جنوب آسیا است.

درگیر شدن هندو پاکستان در سه جنگ در سالهای 48-1947، 1965، 1971 و احتمال بروز جنگ در سالهای 1984، 1987، 1990، 1999 و 2001 مؤید بی ثباتی این منطقه و داشتن آثار منفی بر صلح و امنیت جهانی است. (3)

هندوستان در شکل دهی جنبش عدم تعهد و پاکستان در شکل دهی سازمان آر. سی . دی نقش داشتند.

در پایان قرن بیستم آزمایشات هسته ای هند و پاکستان کشورهای 8- G را وادار به اعمال تحریمهای اقتصادی علیه این دو کشور کرد اما تمام محاسبات استراتژیک و ارزیابی های متعارف سیاسی در مورد منطقه به هم ریخت و محیط امنیتی جدیدی بوجود آمد که این منطقه را به خطرناک ترین محل در جهان تبدیل ساخت. (4)

مسائل و منازعات منطقه ای

مهمترین مسئله در روابط دو قدرت کلیدی منطقه یعنی هند و پاکستان مسئله کشمیر است. این سرزمین که بین هند و پاکستان و چین و افغانستان قرار دارد پس از استقلال هند و جدایی پاکستان همواره مورد منازعه این دو کشور بوده است. کشمیر پس از فروپاشی شوروی مورد توجه آمریکا هم واقع شد ه است. زیرا هم از نظر اقتصادی و هم از نظر استراتژیک دارای اهمیت خاصی است چرا که هم با هند، پاکستان، چین و افغانستان هم مرز است و هم دروازه آسیای مرکزی و ماوراء آن محسوب می شود. (5) منطقه دیگری که بین هند و چین حایل است و از موقعیت استراتژیک بهره می برد منطقه تبت است. مشکلاتی که هند و پاکستان با آن درگیر هستند و در نتیجه فضای امنیتی نامساعدی را در منطقه ایجاد کرده است عمدتاً شامل فقدان توسعه انسانی، فقدان نهادینگی ملت سازی و عدم امنیت ملی به جهت تمایز دکترین های نظامی است.

دستیابی هند و پاکستان به تکنولوژی هسته ای و بویژه سلاحهای اتمی باعث شده که حفظ صلح در این منطقه اهمیت حیاتی بیابد و اکنون دو کشور با تکیه بر بازدارندگی هسته ای که محور حفظ امنیت میان هند و پاکستان است به همزیستی هسته ای تن در داده اند. بیش از سه چهارم فقرای جهان در جنوب آسیا زندگی می کنند که قسمت اعظم آنها در هند و پاکستان سکونت دارند.

4- سیاست خارجی هند

هند هدف خود را تبدیل به کشوری توسعه یافته و قدرت بزرگ بین المللی تا سال 2020 قرار داده است. این کشور در این مسیر، اتصال به اقتصاد جهانی و تبدیل شدن به یک قطب مهم در تولید کالا، تولید دانش وخدمات و صدور آن را ضروری می داند و برای رسیدن به این هدف، مشارکت استراتژیک با روسیه، توسعه روابط همه جانبه با آمریکا، حل و فصل معضلات مرزی با چین، تقویت روابط با کشورهای آسه آن، تشدید روند گفتگو با اتحادیه اروپا، حفظ روابط سنتی با کشورهای آسیای غربی، مرکزی و آفریقا و مذاکره پاکستان برای دستیابی به راه حلی پایدار از جمله مبانی و ماموریت هند در زمینه سیاست خارجی می باشد.

هند همچنین در تلاش است تا متحدین مناسب در بین دارندگان منابع انرژی جهان پیدا کند و به ایران از این زاویه می نگرد. هند روند سیاست و اقتصاد بین المللی را در جهت منافع این کشور دانسته و سعی دارد تا به قطب تولید جهانی در زمینه های اقتصادی و دانش پایه تبدیل شود.

سیاست خارجی هند در بدو استقلال از ماهیتی ارزشی و جهت گیری خاص برخوردار بود و نزدیک به پنج دهه پایه سیاست آن را تشکیل می داد، حمایت هند از مبارزات ضد استعماری در اندونزی، مصر، کشورهای آفریقایی و جنوب شرقی آسیا و پایه گذاری نهضت عدم تعهد کارکرد سیاست بود.

وقوع یک سلسله حوادث داخلی و بین المللی هند را ملزم به تحول و تغییر در سیاست خارجی در اواخر دهه هشتاد کرد، اقتصاد هند در دهه 80 روبه رکود رفت. در سال 1990 تزار پرداختهای این کشور منفی شد. این مشکل خارجی بهمراه بی ثباتی داخلی دولت، همزمان با فروپاشی شوروی شد که هند از نظر بین المللی و اقتصادی شوروی را تکیه گاه خود می دانست و مبادلات زیادی با شوروی داشت. این مبادلات کمتر توجیه اقتصادی داشت و ناشی از همکاری سیاسی و امنیتی بود. این وضعیت این کشور را مجبور به تغییر در سیاست اقتصاد خارجی و حرکت به طرف اقتصاد بازار نمود، تغییرات عمده در اقتصاد خارجی هند باعث تغییر در سیاست خارجی شد که به تعامل بیشتر با غرب و به ویژه آمریکا انجامید. (35)

هند در زمینه همکاری های بین المللی و عضویت در سازمانهای جهانی یکی از فعالترین کشورها بوده است. مثل سازمان ملل، WTO، گروه 77 و ….

5- روابط با جهوری اسلامی ایران:

پیوندها و علایق ایرانیان و مردم شبه قاره هند به روزگاری می رسد که این دو قوم با برخورداری از یک ریشه آریایی با همدیگر می زیسته و فرهنگ واحدی داشتند. دو ملت ایران و هند علاوه بر مشترکات شرقی و آسیایی با توجه به برخوداری از تمدن کهن، رهبری فرهنگی این منطقه را نیر دارا بوده اند.

تا مرداد 1326 که هند استقلال خودرا به دست آورد روابط و مناسبات سیاسی ایران وهند در حقیقت در چارچوب روابط سیاسی ایران و انگلستان متمرکز بود. در 24 اسفند 1328 قرارداد مودت بین دو دولت انعقاد یافت که ضمن تاکید بر اصل دوستی، روشهای صلح جویانه را برای رفع اختلافات پیش بینی می نماید. علی رغم دیدار و بازدیدهای سطح بالای مقامات، دو کشور از روابط قابل اعتمادی برخودار نبودند. حمایت ایران از پاکستان، همچنین ناخشنودی هند از مواضع ایران در سازمان کنفرانس اسلامی، گسترش قدرت هند در اقیانوس هند که با تمایل ایران برای ایفای نقش فعالتر در منطقه به دلیل نزدیکی هند به شوروی در تضاد بود از جمله موارد علل این بی اعتمادی می توان ذکر کرد. (36)

ظهور انقلاب در ایران از تنش روابط هند با ایران کاست بعد از انقلاب ایران به جنبش عدم تعهد پیوست و رابطه آن با آمریکا قطع شد. با این اقدامات هند نفس راحتی کشید. در زمان جنگ هند خواستار خاتمه جنگ از طریق مذاکره شد. علی رغم تاثیرات جنگ بر روابط سیاسی دو کشور، همکاری های اقتصادی دو کشور گسترش یافت. در 1372 رائو نخست وزیر هند به تهران سفر کرد همچنین آقای هاشمی در سال 1374 به هند سفر کرد. وقایعی چون اختلاف ایران و پاکستان بر سر افغانستان و ظهور طالبان، تحریکات آمریکا برای رقابت منطقه ای ایران و پاکستان موجب شد تا هندیها از این فرصت برای بهبود روابط با تهران بهره لازم را ببرند، چنانچه واجپایی رهبر حزب بی جی پی در 1995 ایران را متحد استراتژیک هند خواند و قراردادهای دوجانبه ای بین دو کشور امضاء شد. وقوع حادثه تخربی مسحد بابری در دسامبر1992 توسط هندوهای افراطی و عکس العمل ایران نسبت به آن حوادث روابط اقتصادی دو کشور را تحت تاثیر قرارداد و مانع از اجرای برخی از قراردادهای مهم بین دو کشور شد. (37)

پس از سفر نخست وزیر هند به تهران در سال 1380 شاهد گسترش روابط سیاسی و بین المللی و افزایش حجم روابط اقتصادی بین دو کشور بودیم. دعوت هند از آقای خاتمی در 5 بهمن 1381 برای بازدید از هند و شرکت در مراسم روز ملی آن کشور به عنوان مهمان ویژه سمبل بنای نوین در روابط دو جانبه و آغاز حرکت دو کشور به سمت همکاریهای استراتژیک در سطوح دوجانبه و مسائل خارجی بود.

مهمترین محور همکاری هند و ایران در بخش ترانزیت، عبور کالاهای هندی از طریق ایران به افغانستان، کشورهای مشترک المنافع، روسیه و شمال اروپا می باشد. همچنین بازار یک میلیاردنفری هند می تواند بازار خوبی برای کالاهای صادراتی ایران باشد. صادرات نفت خام به هند وو اردات بنزین و گازوئیل از آن کشور رقم عمده حجم روابط اقتصادی را تشکیل می دهد. در سال 2003 حجم مبادلات بازرگانی دو کشور به 3 میلیارد دلار ارتقاء یافت. (38)

فهرست مطالب

عنوان صفحه

مقدمه…

فصل اول: معرفی منطقه جنوب آسیا…

مسائل و منازعات منطقه های…

فصل دوم: پاکستان…

1- ویژگیهای پاکستان…

الف: جغرافیای طبیعی و انسانی پاکستان…

ب: جغرافیای سیاسی پاکستان…

ج: جغرافیای اقتصادی پاکستان…

2- حکومت و سیاست در پاکستان…

3- روابط پاکستان با جمهوری اسلامی ایران…

4- منازعات هند و پاکستان…

الف: علل منازعه دو کشور و جایگاه کشمیر در آن…

ب: صف آرایی هند و پاکستان…

ج: علل اتمی شدن هند و پاکستان…

فصل سوم: هند…

1- ویژگیهای هند…

الف: جغرافیای طبیعی و انسانی…

ب: جغرافیای سیاسی…

ج: جغرافیای اقتصادی…

2- حکومت و سیاست در هند…

3- روند اتمی شدن هند…

4- سیاست خارجی هند…

5- روابط با جمهوری اسلامی ایران…

6- همکاری های نفت و گاز و پتروشیمی ایران و هند…

فصل چهارم: همکاری های منطقه ای در جنوب آسیا…

1- اتحادیه همکاری های منطقه ای جنوب آسیا (سارک)…

2- جنوب آسیا و نظام بین الملل…

الف: چین…

ب: روسیه…

ج: آمریکا…

نتیجه گیری…

فهرست منابع…

[...دانلود خواهم کرد...]